فصل نامۀ رها ويژه نقد و بررسی جنبشهای مردمی، بیان خاطره ها و چکیده هائی از مبارزات انقلابی .یاد بود انسانها ی برابری طلب و آزادیخواه.
نبودی !
سروده ای ساختم
دلتنگی بود
سپردمش به باد
تا ببرد به باغ عاطفه ها !
آنجائی که می کشد سر پرنده خوشبختی
و عشق را حرمتی ست.
لحظه های دلتنکی را باید رها ساخت وبه عشق پیوست. عشق رنجها را به همراه خواهد آورد که در آن خواهید سوخت، اما ارزشهای به وسعت زمین بنا خواهی کرد و بوی معطر گلها را در آن خواهی دید البته وقتی که خودت در حال سوختن هستی ولی با تمام این تفاصیل زیبا خواهی ماند . به همین دلیل ساده، من باور به امید را ساختم، امید را ساختم نه برای آنکه از دلتنگی و یاس بیزارم، برای اینکه زنده بمانم و با ذلت و خاری بجنگم. لحظه های تنهائی را با اندیشه سپری می کنم و به رنجها نمی اندیشم زیرا بر این باورم که در این جهان امروزی که ارزشهای انسانی معیار نیست و دنیا پر از نابرابری و ضدیت با انسان است من باید برای جنگیدن آماده باشم ، آه دوست من، چه روزگاری سخت و غم انگیزی است، مفید واقع شدن چه سخت و دردناک. در لحظه های دلتنگی، نگاه من از کوچه ها نابرابر به آینه امید دوباره است، تصویر من از باغچه و گل زیبائی و زیستن است چشمها خیره به در ، گوشها در انتظار یک خبر ، یک صدا ، به امید آمدن آن باران تند رعد آسا که نشان بهار راستین باشد.
سردبیر شمس الدین صلواتی (شمه)
دیدگاههای تازه